มาชูปิกชู (Machu Picchu) หรือนิยมเรียกอีกชื่อว่า เมืองสาบสูญแห่งอินคา เป็นซากอารยธรรมโบราณของชาวอินคา ตั้งอยู่บนเทือกเขาสูงในประเทศเปรู ที่ความสูงประมาณ 2,350 เมตรอารยธรรมแห่งนี้ได้ถูกลืมโดยคนภายนอกจนกระทั่งมีการค้นพบอีกครั้งโดยนักโบราณคดีที่ชื่อ ไฮแรม บิงแฮม เมื่อ พ.ศ. 2454 มาชูปิกชูเป็นหลักฐานที่สำคัญของจักรวรรดิอินคาในปี พ.ศ. 2526 องค์กรยูเนสโกได้กำหนดมาชูปิกชูให้เป็นมรดกโลก โดยทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่คนนิยมไปศึกษาประวัติศาสตร์
มาชูปิกชู คาดว่าสร้างขึ้นราวปี ค.ศ. 1450 โดยจักรพรรดิปาชากูตีของชาวอินคา มาชูปิกชู ถูกปล่อยทิ้งไว้นับร้อยปี เพราะชาวสเปนได้เข้ามาล่าอาณานิคม และฆ่าชาวเปรูและชาวอินคา เมืองอินคาเลยถูกปล่อยร้างไว้ แต่ไฮแรม บิงแฮมค้นพบเมืองร้างแห่งนี้เมื่อปีคศ. 1911 แล้วแพร่ข่าวไปทั่วโลก
มีแหล่งข้อมูลน้อยากที่กล่าวถึงการบูช่ายันมนุษย์ที่มาชูปิกชู แม้ว่าผู้ถูกบูชายันจะไม่เคยถูกฝังอย่างเป็นพิธีแต่กระดูกของพวกเขาก็ได้ถูกย่อยสล่ายไปกับธาตุ อย้่่างไรก็ตาม มีหลักฐานว่าผู้ติดตามต้องถูกบูชายันเพื่อติดตามขุนนางผู้ล่วงลับไปยั้งชีวิตหลังความตาย การบูชายันสัตว์ ของเหลวและดินที่แท่นบูชาคอนดอล์จะพบเห็นได้บ่อยกว่ามาก ประเพณีนี้ได้รับการยอมรับจากสมาชิกของศาสนายุคใหม่แอนเดียน
7 WONDER OF THE WORLD 